Gmina Krzymów położona jest w powiecie konińskim (graniczy z Koninem). Sieć osadniczą gminy tworzy 38 miejscowości w tym 20 wsi sołeckich. Obszar gminy wynosi 92,6 km2. Siedzibą gminy jest wieś Krzymów.Wieś położona w dolinie Warty, ok. 13 km na wschód od Konina, 2 km na północ od drogi E-8. Jest tu siedziba Urzędu Gminy.Pierwsza wzmianka o istnieniu wsi pochodzi z 1399 r. Stanowiła wówczas własność szlachecką.    Obecnie wieś jest lokalnym ośrodkiem usługowo-handlowym. Duża liczba mieszkańców - 6,8 tys. gminy utrzymuje się głównie z rolnictwa. Użytki rolne zajmują 6,2 tys. ha (67% obszaru gminy) z czego 2/3 stanowią grunty orne, a 1/3 łąki i pastwiska. Gleby są bardzo słabe, stąd też ok. 70% upraw to żyto i ziemniaki. Z ogółu użytków rolnych 97% przypada na sektor prywatny (ok. 900 gospodarstw indywidualnych). Poza działalnością rolniczą funkcjonuje 160 różnych podmiotów gospodarczych (92% prywatnych), w których zatrudnienie znajduje ok. 500 osób. Występuje spora rezerwa siły roboczej. Automatyczną łączność telefoniczną posiadają wszystkie wsie sołeckie. Zwodociągowanie wsi na poziomie 80%. Dobrze jest rozwinięta sieć drogowa o nawierzchni asfaltowej. Przecina ją droga krajowa o znaczeniu międzynarodowym (Warszawa - Poznań); w części południowej projektowany jest odcinek autostrady A-2.  Na trenie gminy znajdują się duże zasoby piasków i żwiru. Na południe od Krzymowa, niedaleko wsi Paprotnia, są eksploatowane złoża kruszyw naturalnych. Uruchomiona we wrześniu 1979 r. Odkrywka stanowi bazę surowcową dla lokalnego budownictwa. W XIX w. W rejonie tym wydobywano margle kredowe, zwane tu popularnie kamieniem wapiennym.

CHARAKTERYSTYKA KRAJOBRAZU GMINY KRZYMÓW

Krajobraz gminy Krzymów ukształtowany został przez zlodowacenia. W południowej części po środkowopolskim zlodowaceniu pozostały pagóry kemowe ze złotą Górą 191m n.p.m. porośnięte borem sosnowym dębiną i brzozą. Na terenie Złotej Góry utworzono rezerwat chroniący ten zespół form i porastającą ją roślinność. W części północnej gminy zlodowacenie pozostawiło Pradolinę Warszawsko-Berlińską w której płynie meandrująca rzeka Warta. Pozostawiła ona swoje ślady z przeszłości w postaci starorzeczy. Różnica wysokości pomiędzy najniższym punktem w dolinie Warty (82 m n.p.m.), a najwyższym -Złotą Górą - wynosi 105 m. Teren gminy zalesiony jest nierównomiernie, największe i najbardziej atrakcyjne kompleksy leśne występują głównie w obrębie Pagórków Złotogórskich; odznaczają się dużym zróżnicowaniem typów siedliskowych i starym drzewostanem. Wspaniałe warunki dla grzybiarzy. W pradolinie można spotkać naturalną roślinność łąkową, łęgową oraz olsy. Nad brzegiem rzeki spotkać można wydmy paraboliczne porośnięte borem Przez teren Pagórków Złotogórskich prowadzą dwa znakowane szlaki piesze: - szlak żółty - z Brzeźna na Złotą Górę; - szlak niebieski - ze Starego Miasta przez Żychlin, Złotą Górę do Wyszyny. Bardzo dobre tereny do wędrówek pieszych i rowerowych.